Over een gezellige familie en een machtig vulkaanlandschap!

Die middag verkennen we verder een stukje van het dorp Songan, waar we verblijven. We eten op een drijvend restaurant de lokale Mujair Nyat Nyat (een baars uit het kratermeer met Balinese saus), pikken nog een lokaal dessertje mee op straat en leren bij terugkomst de familie waar we verblijven beter kennen.

Ze zijn beide van onze leeftijd en man en vrouw leven samen met de mama en papa van de vrouw. Het blijken echte ondernemers. Naast een erg groot rode uienveld, hun hoofdinkomen, hebben ze 3 kamers en nog een villaatje dichter bij de vulkaan. Ze oefenen nog met de ‘hospitality’ business, maar wij vinden het nu al de leukste mensen van onze reis.

Leentje vindt een fietsverhuurder en we regelen dat de man van onze homestay ons naar daar brengt de volgende morgen. Op de website kunnen we een GPX-bestand downloaden, zodat we ook de route mooi kunnen volgen. En ja … Bart heeft zijn fiets-GSM-houder meegenomen dus die wordt de eerste keer geïnstalleerd op de degelijke mountainbikes.

We fietsen ‘slechts’ 27 km en het hoogteprofiel lijkt mee te vallen in de app. Tot je aan de tocht begint en de eerste helling de baas moet :). Af en toe halen we het niet - fout schakelen en zo - en leggen we korte stukken te voet af. Eens voorbij het dorp waar we verblijven rijden we omhoog en vervolgen zo de route achter de vulkaan. We fietsen vandaag volledig ronde Gunung Batur, de vulkaan die we morgenvroeg te voet zullen beklimmen.

Onderweg eten we bij een lokale Warung en ontmoeten daar opnieuw een heel vriendelijk gezin inclusief kinderen. Voor de eerste keer deze reis genieten we van het echte lokale gebeuren. Onderweg maken we een stop bij de Black Lava, die tijdens de laatste uitbarsting van 1963 achter is gebleven. Indrukwekkend! Voor het laatste stukje moeilijke weg, pauzeren we voor een drankje en een babbel met een 60’er die de uitbarsting in 1963 heeft meegemaakt. Hij is door de nasleep ervan niet meer naar school kunnen gaan vanaf dat moment.

Het laatste en mooiste stuk van de route is ‘moeilijk terrein’ volgens de app. Voor ons als niet-ervaren mountainbikers vaak ook ‘onmogelijk om te fietsen’. Gelukkig hebben we ook stevige wandelbenen!

Bij aankomst nog een maaltijd want de honger is groot! Daarna worden we na een whatsappberichtje terug opgepikt door de eigenaar van onze homestay. Die avond gaan we vroeg het bed in want de volgende morgen is het erg vroeg opstaan.

Om 3 uur gaat de wekker en nadat we onze wandelschoenen hebben aangedaan, vertrekken we op 3u20 richting de startplaats van onze wandeling. We pikken nog een Duits duo op onderweg en arriveren bij de startplaats. Daar krijgen we nog een koffie aangeboden én een privé-gids toegewezen. Deze voorziet ons van een hoofdlamp en een wandelstok. Klaar voor vertrek?!

We wandelen eerst doorheen uienvelden die tot tegen de schuine helling van Gunung Batur zijn aangelegd. Al gauw klimmen we stevig omhoog. We zien oneindig veel sterren én ook veel lichtjes van medewandelaars die op 3 verschillende plaatsen aan de voet van de berg de korte en stevige beklimming aanvatten. Het is speciaal zo wandelen in het pikdonker. De lamp en wandelstok zijn geen overbodige luxe! Het is ‘koud’ dus hebben we lange mouwen aan, maar die gaan al na 10 minuten stappen uit. Onze gids is een toffe kerel van 22 die ons perfect begeleidt naar de top. Dan weer over een los stenenpad, vervolgens over los vulkaanzand. We pauzeren regelmatig want we hebben tijd genoeg voor de zonsopgang. Onderweg zijn er kleine hutjes die drank aanbieden. Hier en daar worden ook toeristen verleid om achterop een scooter de berg op te gaan. Het pad gaat over in een bospad tussen de dennen. Tenslotte nog een stevige klim, waarbij we al een uur voor de zonsopgang, de eerste rode verkleuring beginnen te zien.

Boven op de caldera (kraterrand) legt de gids een dekentje op een bankje en mogen we het schouwspel van de zonsopgang aanschouwen. De planeten Jupiter en Venus zijn ook goed zichtbaar. Venus blijft zelfs zichtbaar als de kleuren van de hemel lichter en lichter worden. Op verschillende momenten maken we foto’s. Je weet immers niet of het nu nog mooier gaat worden of dat dit het nu was. Ook achter ons wordt nu de enorme vulkaankrater mooi belicht. Als de zon zelf verschijnt heeft ze het wat moeilijk met de bewolking. Toch zien we zowel Gunung Agung (hoogste berg Bali) en Gunung Rinjani (hoogste berg Lombok) zeer duidelijk van op onze Gunung Batur. Als de zon helemaal daar is wordt het zeer bewolkt. 

We krijgen nog een ontbijt van toast met banaan en een gekookt ei en gaan dan voor een videoshoot diep in de kraterrand waar lekkere warme stoom uitkomt. Dat doet deugd, want ondertussen is het wel koud geworden, nu we afgekoeld zijn van de wandeling.

Na het stoomschouwspel start de afdaling in het prachtige landschap van Kintamani. Een zonsopgang om nog lang van na te genieten!

Tegen 9u00 zijn we terug bij onze homestay en krijgen we nog een ontbijt. Daarna platte rust … en dan is het ineens 11u30 wanneer de ogen terug open gaan.

De rest van de dag doen we niet veel meer buiten eten en liggen. Voor de avond stappen we nog 2 km enkel naar Warung Good Karma. We worden veel aangestaard. Zo 2 blanke toeristen die in het pikdonker (met zaklamp) te voet een ‘verre’ wandeling maken.

Ons verblijf in deze lokale gemeenschap doet ons nadenken. Aan de ene kant merken we hier veel openheid, vriendelijkheid, gemeenschapsgevoel. Iedereen zegt hallo tegen elkaar en tegen ons, we merken veel behulpzaamheid. De lokale families wonen vaak met meerdere generaties samen en werken samen aan de inkomsten voor de familie. De mensen werken hier vaak hard! Lange dagen, meerdere jobs om geld te verdienen voor hun gezin. Aan de andere kant fronsen we ook onze wenkbrauwen wel eens. Het plastic-afval dat we overal tegenkomen is bijna niet te overzien; langs de weg, in de velden, in beken en meren. Wanneer we hierover spreken met Balinezen is er weinig bewustwording over dit probleem. Het is ergens ook wel te begrijpen aangezien er geen voorzieningen zijn vanuit de overheid om hier efficiënt mee om te gaan en nog weinig sensibilisering. Maar wanneer meerdere huizen ‘s avonds hun afval in brand beginnen steken, kunnen we ons hier moeilijk in verplaatsen. Zeker als we zelf voelen wat dit doet met de lucht die we inademen, voor hen is dit dagelijkse kost. Een verblijf zoals dit leert ons de westerse bril af te zetten en te proberen zonder oordeel naar een andere maatschappij te kijken. We kunnen je verzekeren: dat is een uitdaging, maar enorm leerrijk.

De volgende dag slapen we uit en ontbijten en pakken onze rugzakken terug in. We nemen uitgebreid afscheid van dit warme gezin en om 11 uur pikt de neef van de eigenaar ons op om ons naar Sekumpul te brengen. Een rit van 2 uur vol bochten en klimmen en afdalen brengt ons tot op 200 m van een eerste grote waterval. We krijgen deze echter nog niet te zien vandaag! We lunchen bij onze nieuwe homestay vlak bij de waterval en maken even tijd om ons wat in te lezen voor onze reis naar Java binnen een paar weken. Voor morgen staan de vele watervallen op het programma! 

Meer daarover binnenkort.