Terug naar een andere wereld

De laatste dagen van ons aziatisch avontuur zijn dagen van afscheid nemen. Een laatste keer naar het spellencafé, een laatste rit in een songthaew én vooral een laatste keer eten op de avondmarkt. We nemen ook voldoende tijd om uit te rusten om onze vlucht tegemoet te gaan.

De dag van onze terugkeer bestaat vooral uit wachten, wachten, wachten. We moeten pas om 16u naar Chang Mai Airport om onze eerste vlucht naar Bangkok te nemen. Hebben we er zin in? Helemaal niet! 😁

Helemaal ingecheckt, gecontroleerd en uitgestempeld zitten we klaar om in te stappen. Maar dan .. vertraging. Uiteindelijk zullen we 4 uur vertraging hebben (gelukkig hadden we die tijd in Bangkok anders moeten wachten). Zoals we geleerd hebben op deze reis "Het is wat het is". Aangekomen in Bangkok staat er een apart busje voor ons aan het vliegtuig met een steward die met ons door de luchthaven zal rennen om de vlucht naar Doha te halen. Wat een service! Door al dat haasten zijn we niet echt ontspannen en is het slapen op die lange vlucht niet zo gemakkelijk. De vlucht van Doha naar Brussel verloopt zonder problemen en doet ons toch af en toe nog wat knikkebollen. Zoals verwacht heeft onze bagage de vertraging niet overwonnen. YES, nog even geen smelly kledij wassen!

In Brussel worden we - na het afhandelen van onze vertraagde bagage - verwelkomd door de ouders van Leentje mét een bordje! Met een vermoeid hoofd kunnen we de hele taxirit vertellen over onze terugreis. Eenmaal thuis heeft de mama van Bart voor spijs en drank gezorgd en genieten we van het thuis zijn.

Hoe verlopen die dagen zo na de reis?

GENIETEN ?

JA! Van ons eigen huis, eigen bed, propere badkamer, stilte, onze zetel (!), de fijne keuken, ... Het terugzien van familie en vrienden.

RUSTEN ?

De eerste dagen lukt het nog niet om echt te chillen, ons hoofd is er nog niet klaar voor. We zijn contstant bezig en staan weinig stil bij het avontuur dat we beleefd hebben. Na een paar dagen gaat het beter en beginnen we voorzichtig de foto's door te nemen en terug te kijken.

MISSEN ?

We missen het leven op reis. De mensen, het leven op straat, de warmte, de activiteiten en natuurlijk het altijd lekkere eten! Zoveel ervaringen zijn moeilijk te beschrijven in woorden, heel intens.

PLANNEN MAKEN ?

Terugkeren van een lange reis (wordt ook wel de "travel blues" genoemd) is niet gemakkelijk. Overal lees je het advies om nieuwe plannen te maken. Voorbereid als we zijn, zijn we hier al mee bezig geweest. Ons Aziatisch avontuur is misschien voorbij, maar we breiden onze trip uit met een Amerikaans avontuur. Op 26 februari zullen we vertrekken naar Los Angeles om daar 1 maand met een campervan rond te trekken in de wijde natuur. Deze blog gaan we daar niet meer aanvullen, maar onze trip wordt wel op Polarsteps toegevoegd.

Jaren hiervoor hebben we uitgekeken naar de grote reisplannen en binnenkort zijn ze voorbij. We denken nu al aan volgende locaties die we willen (her)ontdekken (Sri Lanka volgend jaar ?). In tussentijd wouden we beiden een nieuwe uitdaging ... Piano leren spelen! (Ja hoor, twee dagen na onze terugkeer stonden we in de pianowinkel)

Wat hebben we geleerd op de lange reis?

ZO VEEL!

Hoe goed we het hebben in België, hoe vervelende situaties steeds voorbij gaan, hoe je helemaal zelf kan beslissen hoe je je tijd invult en hoe je daarin van gedacht kan/mag veranderen. Hoe belangrijk vrienden en familie zijn.

Hoe belangrijk goede nachtrust is, hoeveel invloed de soort voeding heeft (Vietnam - zo licht als een veertje, maar saai / Filipijnen - maagpijn van de zwaarte, maar heerlijk / Vegetarisch is vaak erg lekker), hoeveel invloed een glimlach heeft op jezelf en op anderen.

Lessen van inspirerende mensen: