Kennismaking met Filippino style 🇵🇭

De nacht in Cebu is niet ideaal, matrassen en geluidsisolatie zijn geen prioriteit in Azië. Op naar Moalboal dus!

Hoe gaat dat in z'n werk?

Te voet richting het busstation. Onderweg wandelen we langs stilstaand verkeer, overvolle busjes, een dode hond op de stoep, kinderen onderweg naar school, ... Aangekomen in het busstation worden we spontaan de weg gewezen door de ene local na de andere. De bussen hebben hier geen vaste tijdstippen, dus voor ons een raadsel wanneer we zullen vertrekken. Een kwartier later zijn we al onderweg. De bus kraakt en piept, maar de chauffeur rijdt wel ok. De zetels zijn overtrokken met plastieken hoezen (lekker zweterig). Mensen lijken willekeurig op en af te stappen onderweg, geen bushaltes te bekennen. Ook stapt er soms iemand op met hapjes en leren we alvast een lekker taartje kennen met kokosvulling. Ongeveer 3 uur later moeten we afstappen in Moalboal waar alweer velen ons willen helpen om ons naar onze slaapplek te brengen. Dit gebeurt met een 'tricycle', een brommer waar een soort zijspan met dak aan gebouwd is, een gangbaar vervoersmiddel hier. 

Ons verblijf in Moalboal ziet er als volgt uit:

- Twee slaapplekken: een hutje aan de kust met rechtstreekse snorkeltoegang en een kamer in een guesthouse met fantastische service

- Snorkelen op verschillende plekken: zeesterren, vissen, zeeschildpadden, octopus, slang, zee-egels (fijn om dit alleen te kunnen doen, vervelend om te zien hoe de tours omgaan met de zeeschildpadden door ze te omsingelen om foto's te kunnen nemen). Én het waterdichte gsm hoesje van Bart blijkt toch niet zo waterdicht, gsm sneuvelt. We zullen een nieuwe moeten kopen. 

- Andere activiteiten: chillen, wandelen, spelletjes, met chauffeur naar prachtige uitkijkpunten, ... 

- Eten: vlees vlees vlees. Eigenlijk wel een erg lekkere keuken. We hebben alvast geleerd minder gerechten te bestellen omdat de porties erg groot zijn.

- Mensen zijn vriendelijk en erg blij. Ze houden van plezier maken, zingen, dansen. We zien ook veel armoede, huisjes gemaakt van golfplaten, ... We leren ook van onze chauffeur dat er corruptie is bij politie en overheid, een leraar middelbaar 500 euro per maand verdient, mensen hun geld onmiddellijk uitgeven en niet sparen.

- Avonturen met ongedierte: Bart doodt 2 kakkerlakken in onze houten bungalow, Bart krijgt een salamander op zijn hoofd bij het openen van onze kamerdeur, Leentje roept de guesthousemedewerker om een megaspin in de kamer te verwijderen, held! (niet allemaal gelijktijdig gebeurd)

Een goede kennismaking met de Filipijnen! We missen het thuisfront nu wel regelmatig, de mensen, het comfort, maar niet het weer 😃

We hebben zo'n goed leven in België: veiligheid, comfort, stromend drinkbaar water, verkeersregels, onderwijs, ... Ons verblijf hier maakt dat nog eens heel erg duidelijk.

Morgen richting Dumaguete, een stad op het eiland Negros. Dat betekent de ferry op!

Meer daarover later!