The Vietnamese wedding 💐👰

Vijf jaar geleden verbleven we in een gezellige homestay in het zuiden van Vietnam, Green Village. Daar leerden we een jong enthousiast meisje kennen, Camille, toen 17 jaar, met wie we ons goed geamuseerd hebben.

Bart bleef contact hebben met haar al die jaren en toen we zeiden dat we Vietnam zouden bezoeken, nodigde ze ons uit op haar trouwfeest. Daarom mochten we naar omgeving Haiphong waar de familie van haar man woont, om mee te vieren.

Op 12 november worden we opgepikt in Hanoi door Camille met een minibusje, samen met haar ouders en tante en nog 6 andere Europese vrienden. Ze is een echte vrouw geworden ondertussen en het is erg tof om haar terug te zien.

Ze brengt ons naar het hotel dat ze voor ons allen geregeld hebben. We merken direct dat deze regio niet gewend is aan toeristen, laat staan aan Europeanen.

Die avond zijn we uitgenodigd bij haar schoonouders voor het avondeten. We worden hartelijk begroet en krijgen het ene na het andere hapje voorgeschoteld: longan (fruit), mandarijnen, pompoenpitten, snoep, thee, ... Het is moeilijk te communiceren omdat ze geen Engels spreken, maar met gebaren, geluiden, glimlachen én Google Translate ... komen we er wel. Het eten wordt in het midden van de tafel gezet en iedereen neemt ervan: kip, groenten, varkensribbetjes, zeevruchten, rijst, ...

Het is fijn om in kleine groep de familie al een beetje te leren kennen. We worden als echte eregasten terug naar het hotel gebracht wanneer we willen. Het is maar 1,5 km dus wij kiezen er elke dag voor om te voet te gaan. Dat doet alle Vietnamese wenkbrauwen fronsen, maar voor ons is het een moment van rust en beweging na al dat eten en drinken.

De tweede dag staat het avondfeest gepland. Rond de middag gaan we eerst lunchen samen met de familie (opnieuw dezelfde gerechten op de tafels) en na wat rust in de namiddag is het party time. Camille draagt vanavond een mooie traditionele jurk in het rood. Het avondeten is opnieuw relatief dezelfde gerechten als hiervoor en we zien ook de rijstwijn verschijnen op de tafels. Vietnamese mannen zijn hier grote liefhebber van! 

Er is een echte showman die de avond "in goede banen" leidt, mét glitter jasje. In onze ogen is het ook wel te luide chaos. Bart had beloofd dat hij zou meedoen aan de karaoke, dus hij zet de avond in met zijn beste versie van Eros Ramazzotti. De Vietnamese dames zijn er serieus van onder de indruk.

De rest van de avond wordt er veel "gezongen" en een beetje gedanst op het podium. Karaoke is hier iets totaal anders dan bij ons 😆. Gelukkig hebben we onze oordoppen meegebracht, een decibel meter zou hier misschien wel ontploffen.

De derde dag is de echte huwelijksdag. Om 10 uur start het feest met - opnieuw - eten op de tafels. Deze keer is het assortiment uitgebreid met de nodige schelpen, krabben, extra rijst- en noedelgerechten. We zijn voorzichtig met sommige gerechten en kijken stilaan uit naar nog eens een westerse maaltijd 😉.

De showman vertelt vanalles (geen idee wat) in de microfoon en de familie wordt naar het podium geleid. Eerst de moeders, dan de vaders onder applaus van de gasten. Daarna het bruidspaar (in kostuum en witte trouwjurk, make-up én lenzen) met beduidend minder aandacht van de gasten. We merken dat een huwelijksfeest hier meer een feest van de familie is dan van het koppel zelf. Vervolgens worden de nodige foto's genomen, de ringen uitgewisseld, champagne geschonken, taart gesneden. Die champagne en taart zijn vooral voor de foto's 😃. Het koppel blijft dan op het podium om felicitaties en cadeaus te ontvangen. Wij hebben een mooie geurkaars gekocht met daarbij een kaart met geld. De Vietnamese familie geeft vooral gouden juwelen aan hen als cadeau, waar ze erg blij mee zijn. Daarnaast staat er voor de feesttent een doos met enveloppen waar de mensen geld insteken en hun naam opschrijven. Omdat we denken dat dit geld vooral voor de schoonfamilie is die het feest organiseren, geven we onze cadeaus liever persoonlijk.

Eenmaal deze officiële zaken klaar zijn, volgen er nog een paar karaoke nummers en begint het volk al weer te vertrekken. Rond half twee beginnen ze de tent op te ruimen en gaan ook wij terug naar het hotel.

Het is een erg aparte belevenis die we hier mogen meemaken. We krijgen natuurlijk niet alles mee door de taal, maar ons gevoel zegt dat dit feest vooral een familiekwestie is. Ze hebben trouwens ook al een feest gehad in juli aan haar kant van de familie, je ziet dan ook dat haar ouders slechts een beperkte rol spelen op dit feest. Door een Vietnamees huwelijk wordt de vrouw eigenlijk deel van de familie van de man en dat zien we hier ook terug. Het geeft ons soms een klein wrang gevoel, maar we beseffen dat dit ook komt door onze Belgische bril. Het koppel is gelukkig met elkaar, hebben elkaar zelf gekozen en gaan een mooie toekomst tegemoet. 

Die avond bezoeken we een lokale pizzeria 🍕. Met onze Europese kliek zijn we de enige klanten. Die mensen van de pizzeria blij ...

De volgende dag scheiden onze wegen en vertrekken Leentje en Bart als laatste uit het hotel richting Haiphong centrum. Een middag cinema en shoppingmall! Even wat anders eten ook. De volgende dag opnieuw dikke fun in de entertainment zone van de shopping. Zo krijgen we vlot de dag om. Tegen vier uur komen we aan op de luchthaven en vliegen we naar Da Nang. Daar namen we gisterenavond voor een week onze intrek in een appartementje. Dat wordt af en toe zelf koken. De was zelf doen en ..... toch al de eerste nacht ... zeer comfortabel slapen! 

Vandaag doen we de was en gaat Bart shoppen voor onze zelfgemaakte maaltijd: macaroni, gehakt, kaas, wortel en courgette. En ja ... wat moest bewezen worden: je kan ook andere zaken koken in een rijstkoker dan rijst! 

Vanavond start ons vrijwilligerswerk in het Tipi English Cafe. Hier gaan we de komende twee weken Engels praten met de Vietnamezen. Dat is meestal 's avonds dus overdag kunnen we de wijde omgeving hier verkennen. Even vaste grond onder onze voeten voor een langere tijd gaat ons deugd doen!