Apenavontuur

Op 27 september nemen we het vliegtuig naar Kalimantan waar we in het Arsela hotel de nodige slaap verzamelen voor ons avontuur van de volgende dag.

Na het ontbijt komt onze gids (Vitri) ons ophalen aan het hotel. Een kwartiertje later zijn we aan de haven waar alle klotoks aangemeerd liggen. De naam klotok komt van het geluid dat de boten maken. We ontmoeten onze crew: naast onze gids Vitri, onze kok Maryana en onze 2 kapiteins Endro en Yono. Je leest het goed: we vertrekken met deze vier mensen de komende dagen op een privé trip. 

Tijdens deze trip slapen en eten we op onze boot en doen heel wat activiteiten in het nationaal park Tanjung Puting. Dit park is altijd een plaats geweest voor de rehabilitatie van orang utans. Als zij werden gered uit gevangenschap of gekapte jungle, werden ze hier verzorgd en losgelaten. Op dit moment worden er geen meer losgelaten, maar worden degene die er zijn beschermd en verzorgd. Naast deze semi-wilde exemplaren zijn er ook wilde orang utans te vinden. Uiteraard worden er ook veel nieuwe orang utans geboren in het park. Het woord orang utan betekent trouwens 'mens van het bos'. 

We bezoeken 3 feeding stations tijdens onze vierdaagse waar we van dichtbij de dieren kunnen bewonderen. Ook wandelen we met een gepassioneerde ranger door het bos om de planten en dieren te ontdekken. Leentje verlegt haar grenzen door 's nachts een blik te werpen op tarantula's die uit hun hol komen piepen. We bezoeken ook een dorpje waar we nog eens bewust worden van onze luxe, kansen en vrijheid in ons eigen leven. Op de laatste avond zien we een oever vol vuurvliegjes die ons spontaan kerstliedjes doen zingen.

We kunnen hier pagina's over uitweiden. De indruk die het heeft nagelaten is amper te beschrijven. Daarom hebben we onze beelden in een twee filmpjes samen gezet.

De belangrijkste zaken die we ons zullen herinneren:

- de band met onze fantastische crew die altijd lachte en hun uiterste best voor ons deed - het afscheid was dan ook erg hartelijk

- de warmte die soms bijna ondraaglijk was en zorgde voor liters zweet

- de ranger die vertelde over zijn werk in de jungle met 'zijn' orang utans: "vrienden gaan weg als ik geen geld meer heb, maar de orang utans blijven mijn vrienden ook als we boos zijn geweest op elkaar

- het koude natte handdoekje dat onze crew aanreikte als we terug op de boot kwamen in de namiddag

- hoe toeristen en sommigen kinderen echt vervelend kunnen zijn

- de interacties tussen de orang utans die erg herkenbaar (menselijk) zijn: kinderen worden beschermd, opgeleid en opgevoed; er is een sociale hiërarchie en er wordt gespeeld

- de neusapen hebben inderdaad een 'Europese neus' en kunnen machtige sprongen maken tussen de bomen

- geen internet, enkel een boek om te lezen - zalig

Opnieuw een overnachting in het Arsela hotel en opnieuw een bezoek aan Pizzahut sluit ons avontuur op Kalimantan af. Douchen en slapen is zelden zo nodig geweest!

Onze voorlopig laatste dagen in Indonesië brengen we door in de grote stad Surabaya op Java waar we de nodige plannen maken voor ons volgende land.

Tot snel!