Op naar de koelte

Soms valt het even tegen.

De volgende ochtend in Melaka blijkt ineens dat beneden in onze guesthouse ook een koffiezaakje is geopend. Alleen een houten raam met enkel glas scheidt ons van kletterend bestek, lopende kranen en schuivende stoelen in de vroege ochtend. Daarbij de harde matras en de veel te dunne kussens... Een slechte nacht, ook dat hoort erbij.

We gaan opnieuw voor een lekker ontbijt en brengen de namiddag door in een spellencafé, waar we wel even bezig zijn met 'Wingspan' en 'Azul'. Een mooi voorbeeld van de arbeidsomstandigheden in Maleisië, meer personeel dan klanten 😃.

Daarna is het tijd voor de night market. De reden voor de drukte in Melaka in het weekend. Wat een zalig marktje! Leuke afwisseling tussen eten en souvenirs, wij gaan natuurlijk voor het eten. Allerlei losse hapjes zorgen voor een heerlijk avondmaal in een gezellige sfeer. Op de Night Market hebben we een groot voordeel met onze lichaamslengten. We steken met kop - en soms ook schouders - boven de andere (Aziatische) bezoekers uit en hebben zo overzicht over de markt.

Nog even Netflix kijken?! Hmmm … iemand is een Koreaanse serie aan het kijken op onze account .. oeps … vergeten uit te loggen in Kuala Lumpur. Het lukt niet meer om te kijken op onze nieuwe locatie, ook niet als we een nieuw paswoord voorzien. Ondertussen alweer goedgekomen.

De dag van ons vertrek gaan we - omdat het gemakkelijk is - toch even ontbijten in dat lawaaierige restaurant beneden ons. We hebben goed geslapen - wassen oordopjes op aanraden van Bart - dus dat kan wel weer!

Vandaag reizen we met 2 bussen naar Cameron Highlands. In het centrale station van Melacca, lachen we met de omroeper, wiens intonatie doet denken aan die van de nieuwslezers in Alles Kan beter.

Een paar podcasts verder bereiken we de Cameron highlands. Aan het laatste deel van de busrit is dat goed te merken. We stijgen en maken de ene bocht na de andere. Wanneer we aankomen in Tanah Rata brengt een echte jaren 80 taxi ons naar onze guesthouse, een superleuke plek alweer op wandelafstand van het centrum.

We krijgen van de eigenares de tip om tandoori kip te gaan eten en doen dit dan ook. Mmmm. Bart zijn avondmaal wordt gepresenteerd op een bananenblad en niet op een normaal bord. We slapen deze avond voor de eerste keer zonder airco en ventilator … gewoon met de ramen open. Dit dankzij de heerlijke temperatuur hier.

We staan vroeg op en wandelen tot aan de Indische restaurants waar we gisteren aten. Hier nemen we een stevig ontbijt, zodat we onze fikse hike kunnen aanvatten met voldoende kracht. We nemen ook nog een snack mee voor onderweg. De uitbaatster van onze guesthouse heeft ons gisterenavond goed op weg geholpen. Bart installeerde op haar aanraden Maps.me met daarop de wandelroute voor vandaag.

Na een stukje bergop in een doodlopende straat, kunnen we onze wandeling echt starten, meteen het Mossy Forest in. We klimmen heel stevig tot bijna aan de top van Gunung Jasar. De begroeiing is prachtig in het bos. Het pad bestaat uit niet meer dan stevige boomwortels en kleine inhammetjes waar een stevige wandelschoen in past. Een mooie klim met regelmatig de zonnestralen die door de mist tussen de bomen breken. Boven aangekomen genieten we van het weidse uitzicht. Klaar om af te dalen richting de theeplantages.

Naarmate de afdaling vordert wordt het zeer uitdagend. Goed dat we dit pad niet moeten nemen bij regenweer. De moed zakt bij Leentje meermaals in de schoenen als we op de ondergrond van klei naar beneden moeten schuifelen. Een snack onderweg en hulp van de takken en lianen doet het vooruit gaan.

Dan komt er een betonnen wegje in beeld, YES! We kunnen fijn doorstappen om na een stuk landbouwgebied, met vreemde vruchten (?), de theevelden te zien. Een héél speciaal landschap wandelen we door tot we bij de slagboom van Tea House 1 aanbelanden. Daar betalen we 4 RM (0,8 EUR) zoals alle bezoekers. Met het verschil dat wij hiervoor een pittige wandeling achter de rug hebben en de andere toeristen in elektrische karretjes rondrijden. Het valt vandaag weer op dat enkel de Europeanen kiezen voor het hiken, liefst nog in kleine groepjes en zonder gids. De toeristen uit andere contreien doen alles graag in groep en met zo weinig mogelijk inspanning ;-).

We wandelen naar Tea House 2 en genieten hier van thee én taart. Een Grab nemen werkt hier niet, dus na een stukje gewandeld te hebben lukt het ons om mee te liften met een vriendelijke farmer, vooraan in zijn pickup.

Na een douche en platte rust, gaan we nog iets lekkers eten en een spelletje doen. Bart vindt het kaartspel oorlogje vreselijk saai, maar wel leuk.